Door: Museumwereld
Een monumentale kerk stelt andere eisen dan een museum. Geen wanden plaatsen, niet overal gaten boren, en toch een tentoonstelling realiseren die elke dag tot zijn recht komt. Charlotte Fijen doet het als curator bij de Grote Kerk Breda. In dit mini-interview vertelt ze over het maakproces van Eén liefde, vele gezichten – Een stad in beeld en over de mensen zonder wie het niet gelukt was.
Tot en met 1 november is de tentoonstelling Eén liefde, vele gezichten – Een stad in beeld te zien bij de Grote Kerk Breda. Fotografen Bianca Pilet en Stacii Samidin hebben de liefde en verbondenheid van inwoners van Breda met elkaar, hun omgeving én de kerk in beeld gebracht. Samen met mijn directeur Marieke Wiegel heb ik deze tentoonstelling gecureerd. Ik wilde absoluut geen wanden in de monumentale ruimte plaatsen. Het uitgangspunt was daarom ‘zweven’; alle foto’s hangen vrij in de ruimte waardoor alle aandacht naar het beeld gaat.
Het moment waarop Bianca en Stacii hun eerste beelden lieten zien was ontzettend bijzonder. Alle foto’s zijn speciaal voor deze tentoonstelling gemaakt, we wisten van tevoren niet hoe ze eruit zouden zien. Dat maakte het hele proces extra spannend. Op het moment dat ze de eerste beelden lieten zien wisten Marieke en ik dat het een mooie tentoonstelling zou worden. Zowel Stacii als Bianca hebben zich volledig in Breda ondergedompeld met heel verrassende en ontroerende beelden als resultaat.
Tentoonstellingen maken in de Grote Kerk Breda betekent dat je van A tot Z betrokken bent bij het proces. Van concept tot uitvoering; alles wordt bij ons met een klein inhoudelijk team vormgegeven. Een belangrijke speler in dit alles is het monument zelf; anders dan in een museum kunnen wij hier niet op elke plek gaten in de muren boren. Om de zwevende foto’s te realiseren heb ik veelvuldig met mijn technische collega’s boven de gewelven gelopen op zoek naar bruikbare gaten – overal in het plafond van het kerkgebouw zitten gaten die vroeger gebruikt werden om de gewelven te schilderen – om de foto’s aan op te hangen.
Deze tentoonstelling was niet tot stand gekomen zonder de fantastische inzet van Dennis Oomen (NOEST Creatieve Projecten) en Johan de Bruijn (AV Registered). Dennis is verantwoordelijk voor de productie van de tentoonstelling: hij heeft alle ophangsystemen ontwikkeld en de werken zorgvuldig geïnstalleerd. Johan heeft de foto’s daarna prachtig uitgelicht. Het monument is gebouwd op licht, op een zonnige dag schittert de hele kerk in het zonlicht maar op een regenachtige herfstdag wordt alles direct dof. Goede verlichting is daarom van groot belang wil je dat de tentoonstelling iedere dag tot zijn recht komt.
Charlotte liet zien hoe een curator denkt, kiest en werkt, en hoeveel er schuilgaat achter een tentoonstelling die er vanzelfsprekend uitziet. Werk jij ook achter de schermen en wil je jouw verhaal delen? Meld je aan en doe mee aan VIER VRAGEN AAN.
Charlotte Fijen
Ontvang tentoonstellingen, vacatures en makers in je inbox

Om de beste ervaringen te bieden, gebruiken wij technologieën zoals cookies om informatie op te slaan en/of te raadplegen op jouw apparaat. Door toestemming te geven voor deze technologieën, kunnen wij gegevens verwerken zoals browsegedrag of unieke ID’s op deze site. Het niet geven of intrekken van toestemming kan bepaalde functies en mogelijkheden nadelig beïnvloeden.